Definitie, belang en toepassing van PCB-testpunt

Hoewel een PCB-testpunt klein lijkt, is het een enorm effectief punt. Deze blog gaat dieper in op de definitie, het belang, het ontwerp en de toepassing van PCB-testpunten. We hopen dat dit nuttig voor u is.

Wat is een testpunt op een PCB?

Allereerst moeten we weten wat een testpunt is. De functie van een testpunt is in principe om te testen of de componenten op de printplaat voldoen aan de specificaties en soldeerbaarheid. Testpunten bevatten sockets, pinnen en connectoren die verschillende elektrische signalen en voedingen detecteren.

We moeten het juiste type testpunt kiezen op basis van onze praktische vereisten. Zo heeft een signaaltestpunt een socket- of pintype nodig, terwijl een vermogenstestpunt een connectortype nodig heeft.

Er zijn doorgaans drie soorten testpunten die u moet kennen. Ten eerste zijn er geïntegreerde testpunten. Deze plaatsen testpunten onder of rond componenten van een circuit, zodat ze indien nodig eenvoudig kunnen worden getest. Ze kunnen dus direct in het PCB-ontwerp worden gecodeerd, wat een goede manier is om het gebruik van extra circuitelementen te vermijden.

Het tweede type zijn socket- en pintestpunten, die zeer vaak worden gebruikt. U hoeft alleen maar de socket of pin op de printplaat te bevestigen en deze met het circuit te verbinden. Zowel socket- als pintestpunten hebben de voordelen van een hoge betrouwbaarheid en een kleine ruimte.

Ten derde zijn connectoren een van de meest voorkomende soorten testpunten. Ze maken het gemakkelijk om de testapparatuur tijdens het testen op de printplaat aan te sluiten. Connectortestpunten worden over het algemeen gebruikt om stroom en signalen aan te sluiten, met een hoge betrouwbaarheid en een lange levensduur. Ze nemen echter wel veel ruimte in beslag.

Waarom testpunten belangrijk zijn voor PCB-productie?

Is het nodig om testpunten toe te voegen aan elke PCB? Het antwoord is volmondig ja. Het is onwaarschijnlijk dat een elektriciteitsmeter elke IC, weerstand, condensator en spoel één voor één zal controleren. Daarom biedt ICT (in circuit test) grote voordelen om deze situatie efficiënt aan te pakken. Het kan veel tijd besparen door gelijktijdig contact te maken met alle testpunten van de printplaat via meerdere probes. De testautomatisering is voornamelijk afhankelijk van een programmabesturingssysteem dat eerst de sequentie en vervolgens de parallelle volgorde bepaalt.

Als de sonde van de machine echter direct de elektronische onderdelen op de printplaat of de lasvoeten raakt, kan dit leiden tot schade aan de componenten. Daarom is de uitvinding van een testpunt bijzonder belangrijk.

Testpunten bevinden zich aan de uiteinden van componenten, zonder masker. Hierdoor kan de testsonde het circuit bereiken zonder het te meten elektronische onderdeel direct te raken.

Hoe ontwerpen we testpunten op een printplaat?

Als we testpunten willen toevoegen aan een PCB-ontwerp, waar moeten we dan op letten? Ten eerste moeten we het aantal en de locatie van de testpunten op de PCB bepalen . Ten tweede is het niet aan te raden de testpunten op de printplaat te plaatsen waar elektronische componenten moeten worden geïnstalleerd . Om de connectiviteit van de testpunten te garanderen, moet er bovendien aandacht worden besteed aan de interface tussen het testpunt en de printplaat, evenals aan de installatie van de connector . Ten derde moeten de testpunten voldoen aan bepaalde lay-outregels. Bijvoorbeeld, bij het ontwerpen van de PCB-routing kunnen de testpunten worden geconcentreerd op dezelfde logische of functionele plaatsen. Kortom, een verstandige plaatsing van testpunten maakt testen, debuggen, onderhoud en andere aspecten van het werk mogelijk.

Hoe verbinding te maken met PCB-testpunten

Natuurlijk, als producten het automatische testproces ondergaan, hoeven we de PCB niet handmatig één voor één te controleren. Maar als u net bezig bent met het maken van PCB-samples, zal de volgende stapsgewijze handleiding u veel helpen.

1. Zorg ervoor dat de printplaat is uitgeschakeld en dat de juiste ESD-maatregelen zijn getroffen. Dit voorkomt elektrostatische schade aan elektronische componenten aanzienlijk.
2. Selecteer de juiste PCB-sonde op basis van het testprogramma. De keuze van de sonde hangt af van het type interface op de PCB en de te meten parameters.
3. Plaats de PCB-sonde in het testpunt of -pad op de PCB voor een effectieve verbinding.
4. Meetparameters selecteren. Gebruik indien nodig een meetinstrument, zoals een multimeter of oscilloscoopen sluit deze vervolgens aan op de PCB-sonde.
5. Metingen uitvoeren. Testen van spanning, stroom, signaalgolfvorm en andere parameters zijn beschikbaar.

Waar testpunten te gebruiken

Iemand kan ook een vraag hebben over waar testpunten worden toegepast. Op basis van onze ervaring worden er voornamelijk twee soorten tests voor PCB's gebruikt.

In-Circuit-test (ICT)

PCBA ICT is de krachtigste en meest populaire testmethode voor PCBA's, geschikt voor grote volumes en volwassen producten. Het wordt breed vertrouwd en gebruikt door veel PCB-fabrikanten en -klanten. De methode kan een nauwkeurigheid van 95% bereiken.

Tijdens een PCBA ICT-test wordt een elektrische probe met een testbed gebruikt om stroom naar meetpunten op de printplaat te leiden. Het testbed van de probe drukt de printplaat stevig tegen het meetbed aan om een ​​goede verbinding te maken voor de test . Deze testpunten zijn vooraf op de printplaat aangebracht om contact te maken met de ICT-test . Deze tests worden gebruikt om de positie, oriëntatie en functie van elk elektronisch component op de printplaat te controleren . Problemen zoals kortsluiting, onderbreking, weerstand en capaciteit kunnen hiermee worden opgespoord. Elk voordeel heeft zijn nadeel. Voor grote productbatches is het nodig om een ​​testopstelling op maat te laten maken voor snellere en efficiëntere in-circuit testen . Dit kan, afhankelijk van factoren zoals de grootte van de printplaat en de testopstelling, tot op zekere hoogte kostbaar zijn.

Vliegende sondetest (FPT)

https://www.youtu.be/rjtv43l6kuY?si=sqIq82DzEndgHyVZ

Net als bij ICT wordt flying probe- testen vaak gezien als een verbeterde versie. Naast de testpunten op printplaten kan een flying probe-machine ook onbedekte doorvoeropeningen testen. Bovendien kan de machine geprogrammeerd worden om de oriëntatie van diodes, passieve componenten en spanningen te controleren. Door middel van eenvoudige programmeeraanpassingen kan de methode snel, eenvoudig en economisch worden aangepast aan nieuwe printplaten. Deze testmethode is geschikt voor zowel kleine series als prototypes, maar is minder kosteneffectief voor massaproductie.