Indien de soldeermaskeruitbreiding was 0In theorie – ervan uitgaande dat alles perfect op elkaar is afgestemd – zou het bord prima werken. In de praktijk vallen de lijnen nooit perfect op elkaar.
Te kleine uitbreiding: Het daadwerkelijke gat dat in het soldeermasker wordt geponst, kan iets kleiner zijn dan wat u hebt opgegeven ('krimp'), en dat gat is altijd op een iets andere locatie worden geplaatst dan u hebt opgegeven ("verplaatsing"). Als de uitzetting van uw soldeermasker te klein is, zorgen deze scheefstanden ervoor dat het soldeermasker de SMT-pads en through-hole-pads gedeeltelijk of volledig overlapt.
Te grote uitbreiding: Als het soldeermasker het grootste deel of zelfs de gehele pad volledig bedekt, is het SMT-onderdeel volledig losgekoppeld van die pad. De printplaat zal dan direct de go-nogo-test aan het einde van de lijn niet doorstaan.
Veel mensen ontwerpen de pads van een footprint specifiek om te voldoen aan de fillet-aanbevelingen van IPC. Als het soldeermasker zelfs maar een deel van die pad bedekt, zal de soldeerstrook kleiner zijn dan iemand die alleen naar het koper kijkt zou verwachten. Als de soldeerstrook te klein is, zal het (SMT- of through-hole) onderdeel niet goed mechanisch vastzitten. Na een paar duizend vibratiecycli kan het soldeer uiteindelijk barsten en zal het onderdeel volledig loskomen van die pad of dat gat. Dan merkt uw klant het probleem op. (Dit is veel erger dan een printplaat die de go-nogo-test aan het einde van de productielijn niet doorstaat).
Lees verder: Selectief solderen onder de knie krijgen: een uitgebreide gids
#PCB-ontwerp
